ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6. Η ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΤΩΝ ΕΥΓΕΝΩΝ ΤΗΣ ΜΑΝΔΡΑΣ

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6. Η ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΤΩΝ ΕΥΓΕΝΩΝ ΤΗΣ ΜΑΝΔΡΑΣ

              

Μάνδρα  25^η Ιανουαρίου 1080

Ώρα 20:15

Ηταν λίγο μετά τις 8 το βράδυ και κεντρική αψιδωτή αίθουσα συνεδριάσεων του διοικητηρίου της Μάνδρας, ανέμενε, πλήρως φωταγωγημένη, να υποδεχθεί τους, προς διαβούλευση, άρχοντες του Θέματος. Ο Θεματάρχης Ευστάθιος Παλιουκίων είχε προκαλέσει την αποψινή σύγκληση του αρχοντικού του συμβουλίου, ζητώντας να μη λείψει κανείς από την συνεδρίαση, λόγω της κρισιμότητας των υπό συζήτηση θεμάτων, που σχετίζονταν με τις λίαν πρόσφατες εξελίξεις, που ελάμβαναν χώρα στη τούρμα των Ερυθρών.

Ενώ ο Θεματάρχης είχε ήδη καθίσει στην κατασκευσμένη από ξύλο άγριας ελιάς πολυθρόνα του, διαβάζοντας για πολλοστή, πλην όμως τελευταία φορά τις αναφορές του Μιχαήλ Σακελλάριου, οι προσκεκλημένοι ευγενείς άρχισαν να προσέρχονταν διαδοχικά και με τάξη στην αίθουσα.   

Αρχικά εμφανίσθηκε ο άρχοντας Κωνσταντίνος των Φράγκων, με την γούνινη, από τομάρι ακούρευτης νυχτοπερπατημένης αλεπούς, επένδυσή του και αμέσως μετά ο Κοτσανί Αλ Ροκανί περσικής καταγωγής, μουσουλμάνος ιεροδιδάσκαλος σιιτικού δόγματος, φορώντας χαρακτηριστικό ανατολίτικο τουρμπάνι κατασκευασμένο από σινδόνη Ισπαχάν. Ακολούθησε η εμφάνσιη του, βενετσιάνικης καταγωγής, Τζιότι ντε Κολοβέντζο, που φορούσε κόκκινο λινό χιτώνα και μακρυές έως την βουβωνική χώρα κάλτσες κατά τις ενδυματολογικές συνήθειες των δυτικών, ο οποίος μάλιστα κρατούσε ανά χείρας και έναν σκατζόχοιρο, τον οποίο χάιδευε και ιδιαίτερη, θα έλεγε κανείς μητρική, στοργή. Ακολούθησε ο γενικός διαχειριστής του Θέματος και  εξ Αιγύπτου ορμώμενος, Δημήτριος των Ραπτών, φορώντας έναν παραδοσιακό αραβικό ασουλούπωτο βεδουίνικο μανδύα κατασκευασμένο από άριστης ποιότητας, μη επιδοτούμενο, βαμβάκι. Λίγο μετά ακολούθησε ο φοβερός στην όψη και στην δύναμη πνευματικής επιβολής, Πανωλιασκδούνδος, νορμανδικής καταγωγής, φορώντας παραδοσιακή αλσατική προβιά, του οποίου η φερόμενη απασχόληση συνίστατο στην καλλιέργεια αμέτρητων εκτάσεων αμπέλου, που βρίσκονταν στην τούρμα της Οινόης. Στην συνέχεια εμφανίσθηκε η Σωτηρία των Αργυρών, ικανότατη διαχειρίστρια του θησαυροφυλακείου του Θέματος, φορώντας ένα γαλάζιο μεταξένιο ολόσωμο μανδύα με κουκούλα υπηρεσίας. Περαιτέρω ακολούθησε η έλευση και των ευσεβών Θεματικών συμβούλων, του, εκ των Πεππών, Νικολάου και του Θεοφάνους των Κιρικινέζων.

Μεσολάβησε ένα μικρό χρονικό διάστημα και τελευταία εμφανίσθηκε η αρχόντισσα Ευαγγελία των Χωλών Δήμων, εντυπωσιάζοντας για μία ακόμη φορά με την επιβλητική και κυρίως περίλαμπρη παρουσία της. Σήμερα η μεγαλοπρεπής αυτή αρχόντισσα φορούσε επί της κεφαλής αραχνούφαντο πέπλο σε σομόν χρώμα, μεταξωτό μακρύ πτυχωτό φόρεμα σε χρώμα σάπιου μήλου, που έδενε στο ύψος του λαιμού με χρυσελεφάντινη περόνη σε απόχρωση σμαραγδένιου πράσινου και κλειστά πέδιλα από δέρμα μεσήλικα κρητικού αίγαγρου σε χρώμα καφέ της μούμιας. Η Ευαγγελία, για μία ακόμη φορά, συνοδευόταν από τον προσωπικό της ψηφιδογράφο, ο οποίος με περισσή χάρη αποτύπωνε με τα περίτεχνα ψηφιδωτά του τις δημόσιες στιγμές της αρχόντισσας. Η πιο σπουδαία ψηφιδογραφία της Ευαγγελίας ήταν αυτή, που απεικόνιζε το ιστορικό συναπάντημα της με την πριγκήπισσα Βάρδω, σύζυγο του ατρόμητου πειρατή Βαρδέα του Κρητός, που έλαβε χώρα στο τοπικό παιδοκομείο κατά τις παραμονές των τελευταίων Χριστουγέννων.

Αν και οι προναφερόμενοι, συναποτελούσαν ένα πολυφυλετικό και πολυπολιτισμικό σύνολο, ωστόσο, κυρίως διακρίνονταν για την ενιαία μανδραική τους συνείδηση. Μία συνείδηση, που είχε κυριαρχικώς σφυρηλατηθεί, με τους αιματηρούς μακροχρόνιους αγώνες κατά της Ιωάννας της Μεγαλοπρεπούς και του πολύχρωμου και πολύβοου ασκεριού, που με πίστη φανατικού μωαχαβίτη ισλαμιστή, ακολουθούσε.

Μόλις ο Ευστάθιος διαπίστωσε ότι είχε αφιχθεί στην αίθουσα των συνδριάσεων το σύνολο των προσκεκλημένων αρχόντων, οι οποίοι εν τω μεταξύ με αέρινη χάρη εναπόθεταν τα σώματά τους στα εκεί ευρισκόμενα χρυσοποίκιλτα ανάκλιντρα, έδωσε μία κοφτή και ρητή εντολή στον πλέον αξιόπιστο θαλαμηπόλο του, τον Ευγένιο.

-         Φέρτε και τον όμηρο ευγενή. Απόψε και για τα θέματα, που θα συζητήσουμε, θα είναι  χρήσιμη η άποψή του.

Χωρίς να χάνει καιρό ο Ευγένιος, αποχώρησε από την αίθουσα και στην συνέχεια ζητώντας την συνδρομή αλλων δύο υπηρετών μετέβη στο θεματικό κρατητήριο. Μετά από λίγο εμφανίσθηκε στην αίθουσα ο Ευγένιος και τους υπηρέτες, οι οποίοι κρατούσαν από τα χέρια, έναν όχι και τόσο καταβεβλημένο από τον εγκλεισμό του, όμηρο, που δεν ήταν άλλος από τον πρώην Θεματάρχη Γεώργιο των Δρίκων, ο οποίος εγκαταστάθηκε σε δικό του ανάκλιντρο, ελεύθερος από τα δεσμά, που μέχρι πρότινος έφερε, πλην όμως φιμωμένος.

Μετά και την περαίωση της, κατά τον προαναφερόμενο τρόπο εγκαταστάσεως του Γεωργίου, ο Ευστάθιος θωπεύοντας με ανυπέρβλητη λαγνεία τους πολύτιμους λίθους, που κοσμούσαν τον πορφυρό του μανδύα, έλαβε τον λόγο.

- Αρχόντισσες και άρχοντες. Ακλόνητα στηρίγματα και θεμέλιοι λίθοι του Θέματός μας και της Ιεράς Ημών Αυτοκρατορίας του κυρίου και αυθέντου μας, Νικηφόρου του Βοτανειάτη του Τρίτου, που ο Θεός να κόβει χρόνια από τους αγρότες και την εργατική πλεμπουριά και να του δίνει ώρες, σας κάλεσα σήμερα εδώ προκειμένου να εξετάσουμε και να αποφασίσουμε σχετικά με κάποιες πρωτόγνωρες καταστάσεις και εξελίξεις, που λαμβάνουν χώρα στην ατίθαση τούρμα των Ερυθρών. Προς επιβεβαίωση, των όσων σας αναφέρω επικαλούμαι δύο έγγραφες, επί παπύρου, επιστολές του εκεί απεσταλμένου μας Μιχαήλ Σακελλάριου.      

Η εισαγωγική ομιλία του Ευσταθιίου, αμέσως προκάλεσε ανησυχία στους παριστάμενους, η οποία εκδηλώθηκε με έναν , εκ μέρους τους, βοερό και οχληρό  μουρμουρητό.

Αμέσως ο Ευστάθιος αποπειράθηκε να αναλάβει εκ νέου τον λόγο, καλώντας τους συμβούλους του να ησυχάσουν. Πριν προλάβει να συνεχίσει την ροή του εισηγητικού του λόγου, ο Γεώργιος των Δρίκων, προσπάθησε απεγνωσμένα να μιλήσει. Η φίμωση του όμως είχε ως συνέπεια να ακουστεί από αυτόν μόνον ένα μακρόσυρτο -μουουουουουουουουουουο…..μουουουουουου…..μουουουουου….-. 

Ο Ευστάθιος συνέχισε ιστορώντας τις πραγματικές περιστάσεις με συχνές – πυκνές αναφορές στις επιστολές του Μιχαήλ και αφού μίλησε για την επιδημία και τους φόνους έκανε ιδιαίτερο λόγο στην, από το συμβούλιο της τούρμας των Ερυθρών,  ανάθεση της έρευνας στον Κουτσολέοντα τον Μοχθηρό. Στο άκουσμα του ονόματος αυτού οι παριστάμενοι δεν απέκρυψαν τον αποτροπιασμό, την απέχθεια και την αηδία τους κάνοντας χαρακτηριστικούς μορφασμούς αποδοκιμασίας. Ηταν μάλιστα τόσο έντονη μάλιστα η αποκρουστική διάθεση, που δημιουργήθηκε στην αρχόντισσα Ευαγγελία, σύμπτωμα εμετού, τον οποίο εξαπέλυσε εντός αλαβάστρινου δοχείου, που εφερε πάντοτε μαζί της για την αντιμετώιση ιδίων ή αναλόγων καταστάσεων.

Ο Γεώργιος των Δρίκων έκανε μία ακόμη φορά απόπειρα να μιλήσει, πλην όμως αυτό, που για μία ακόμη φορά φωνητικά παράχθηκε ήταν ένα -μουουουουου………..μουουουουου…………….μουουουου».

-Πάψε - είπε ο Ευστάθιος απευθυνόμενος προς τον Γεώργιο, -….δεν σου δόθηκε ο λόγος….-, ενώ αφού ψυχικά ανασυγκροτήθηκε, συνέχισε «………καταλαβαίνετε λοιπόν ότι η κατάσταση είναι σοβαρή και δεν πρέπει να αφεθεί στην αποκλειστική διαχείριση της τούρμας των Ερυθρών………πρέπει και εμείς να λάβουμε μέτρα  γιατί κανείς δεν ξέρει πως θα εξελιχθεί αυτή η ιστορία……Αν μάλιστα ληφθεί υπόψη ότι οι εξελίξεις αυτές σχετίζονται με την διαχείριση των υδάτων και την επιβολή τελών κατανάλωσής του, κινδυνεύει η δημοσιονομική πολιτική του Θέματος….»

- Εγώ προτείνω να μην ασχοληθούμε με αυτούς και την επιδημία τους, η οποία ως δώρο Θεού επέπεσε σ΄αυτήν την θλιβερή τούρμα….. να τους αφήσουμε να καταρρεύσουν μόνοι τους οι τρισκατάρατοι…….να τους εγκαταλείψουμε ενώ θα πνίγονται στην κλανίλα τους οι βρωμόκωλοι- Είπε με λίαν περιπαικτικό ύφος ο Κωνσταντίνος των Φράγκων προκαλώντας άφθονο και βροντώδες γέλιο στην αίθουσα.

-Μουουουουουου……………..μουουουουου……………….μουουουου- Εκανε για μία ακόμη φορά ο φιμωμένος Γεώργιος.

-­ Εγώ πάλι λέω να αποκλείσουμε με δικά μας μέσα την τούρμα και στην συνέχεια να εισπράττουμε από τους χθαμαλούς υπηκόους της τέλη καραντίνας- είπε με περισπούδαστο τεχνοκρατικό ύφος η Σωτηρία των Αργυρών, αντιμετωπίζοντας την επιδοκιμασία των παρισταμένων οι οποίοι συγκατένευσαν με την χαρακτηριστική καταφατική κίνηση των κεφαλών τους.

-Μουουουουουου……………..μουουουουου……………….μουουουου- επέμενε, ο ανήμπορος κατά τα λοιπά να αντιδράσει, Γεώργιος.

-Για να συμπληρώσω την πρόταση της Σωτηρίας, εγώ περαιτέρω θα πρότεινα, αφού τους κλείσουμε σε καραντίνα να τους θέσουμε προς  εκμετάλλευση ως δημόσιο θέαμα εισπράττοντας αντίτιμο εισιτηρίων …… θα λέμε περάστε κόσμε να δείτε και να μυρίσετε την πόλη της κλανίλας και θα μαζεύουμε λεφτά  - είπε, παίρνοντας, όπως πάντα αυθαίρετα τον λόγο ο Θεοφάνης των Κιρκινέζων. Η πρόταση αυτή του συμβούλου έγινε δεκτή με έντονα εγκριτικά χειροκροτήματα από τους παρισταμένους.

-Μουουουουουου……………..μουουουουου……………….μουουουου- βόησε για μία ακόμη φορά ο Γεώργιος.

Στην τελευταία απέλπιδα βοή του Γεωργίου, αντέδρασε επιτέλους αυτή τη φορά ο Ευστάθιος – Τι θες μωρέ…….τι μουγκανίζεις …..Ευγένιε………. ξεφίμωσέ τον να ακούσουμε τι μπούρδες θέλει να μας πεί-

Μόλις ξεφιμώθηκε ο Γεώργιος και αφού πήρε τις, εκ των πραγμάτων επιβεβλημένες ανάσες, είπε.

- Αρχοντές μου. Συζητάτε για ένα σοβαρό θέμα, χωρίς να λαμβάνετε υπόψη σας, αυτά, που εγώ και οι συνεργάτες μου, σας έχουμε κατά καιρούς εκθέσει για την τούρμα των Ερυθρών. Δεν πρόκειται απλά για ατίθασους υπηκόους, που δεν συμμορφώνονται με τις αποφάσεις του Θέματος και τους Ιερούς Κανόνες της Αυτοκρατορίας μας. Πρόκειται για έναν εσμό, που λειτουργεί με σωρεία αλλεπάλληλων εναλλακτικών σχεδίων με κατεύθυνση την διοικητική αυτονομία της τούρμας. Στα απεχθή και μιαρά αποσχιστικά τους σχέδια θέλουν να περιλάβουν και τα Βίλια και την Οινόη προς δημιουργία νέου Θέματος. Επίσης………….

Την βαρυσήμαντη ομιλία του Γεωργίου, διέκοψε, εντελώς απρόσμενα και άκομψα, η παρουσία του Μελετίου Ζαφειρίου, οποίος αγνοώντας την σοβαρότητα της συνάντησης όχι μόνο εισήλθε στην αίθουσα, αλλά έλαβε, με περισσή κοινωνική θρασύτητα και τον λόγο.

-Αγαπητοί μου άρχοντες, πόσο χαρούμενος είμαι, που σας βλέπω όλους μαζεμένους εδώ……Ευκαιρίας δοθείσης σεπτέ Ευστάθιε, δεν μου είπες τι θα γίνει……θα μου φέρεις τους δαυλούς;

Η παρουσία και η κυρίως η λεκτική παρέμβαση του Μελετίου προκάλεσε τόσο έντονο θυμό στο Ευστάθιο, που αφού εγκατέλειψε όχι μόνο το σχεδόν μόνιμο μειλίχιο ύφος του, αλλά και την θέση του, απέσπασε από τα χέρια του εμβρόντητου Τζιότι ντε Κολοβέντζο τον αγαπημένο του σκαντζόχοιρο και ως ακατανίκητος δισκοβόλος, έριψε αυτόν προς τον απρόσκλητο επισκέπτη, κραυγάζοντας παραλλήλως – όξω ρε …..δεν βλέπεις ότι συζητάμε για σοβαρά θέμα …….οξω ρε- . Παρά το ότι ο Θεματάρχης εκτοξεύοντας τον άμοιρο σκαντζόχοιρο απέτυχε στον στόχο του, ωστόσο κατ΄αυτόν τον τρόπο απομάκρυνε τον ανυποψίαστο Μελέτιο, ο οποίος έντρρομος έσπευσε ταχέως να απομακρυνθεί από την αίθουσα των συνεδριάσεων, φοβούμενος περαιτέρω συνέπειες από την άκριτη και ακατανόητη πράξη του.

Μετά την αναγκαστική απομακρυνση του παρείσακτου, ο Γεώργιος, με χαρακτηριστική βρετανική ψυχραιμία συνέχισε -……………….. Επίσης λέγω  ότι τα σχέδια αυτά καταρτίζονται και τίθενται σε εφαρμογή από πρόσωπα, που δεν έχουν ταίρι καθ΄όλη την ανθρωπότητα. Πρόκειται για σκοτεινούς μηχανορράφους, που αδιακόπως βυσσοδομούν σε βάρος της θεματικής ενότητας, με κίνητρα ταπεινά. Πρόκειται για ανθρώπους, που έχουν μονίμως στο μυαλό τους την προσωπική τους καταξίωση σε βάρος των αυτοκρατορικών συμφερόντων, τον πλούτο σε βάρος της θεματικής δημοσιονομικής διαχείρισης, την δόξα ενάντια στο ένδοξο μέλλοξν του θέματος, που όλοι απο κοινού οφείλουμε με τα λόγια και τις πράξεις μας να διαγράψουμε, αφήνοντας παρακαταθήκες στις επόμενες γενιές, πρόκειται ……………….     

Η ροή του κρίσιμου λόγου του Γεωργίου, διακόπηκε αυτή τη φορά, από την άτακτη, πλην όμως ουδόλως οχληρή για τους παρευρισκόμενους, είσοδο εντός της αίθουσας του αρχιθαλαμηπόλου του Θέματος Ευγενίου, ο οποίος, αδιαφορώντας πλήρως για τα λεγόμενα του εν λόγω ρήτορος δήλωσε:

-         Ο υπηρέτης από τον πανδοχείο της Ελιάς, με ειδοποίησε ότι απειράριθμες, άρτια κομμένες και καλοψημμένες μπριζόλες προβατίνας σας αναμένουν προς βρώση.

Με την εκφορά της προαναφερόμενης αναγγελίας, για μία ακόμη φορά ένα υπόκωφο «σλουρπ» ακούστηκε στην  αίθουσα και αμέσως ο Θεματάρχης σηκώθηκε από το γραφείο του και κινούμενος στην συνέχεια προς την έξοδο, προσκάλεσε με ένα νεύμα του χεριού του, τους, ήδη ενθουσιασμένους παρευρισκόμενους συμβούλους του,  λέγοντας προς αυτούς:

-Φεύγουμε προς Ελιά. Οι γαστρυμαργικές μας δυνάμεις μας απαρακώλυτα μας οδηγούν εκεί.

Στην συνέχεια απευθυνόμενος προς τον Γεώργιο είπε: - Πολύ ωραία μας τα είπε Γιώργη ………είσαι πλέον ελεύθερος……….ελα μαζί μας να τσιμπήσεις……….η λύση των προβλημάτων, που προκαλούν οι βρωμόκωλοι, μπορεί να περιμένει …..μπουχαχαχαχα…..