ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17. ΣΥΝΝΕΦΑ ΠΟΛΕΜΟΥ & ΑΦΟΡΙΣΜΟΣ

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.  ΣΥΝΝΕΦΑ ΠΟΛΕΜΟΥ & ΑΦΟΡΙΣΜΟΣ 

              

Μάνδρα 29^η Ιανουαρίου 1080

Ωρα 08:30

Ο σχηματισμός από δέκα υπηρεσιακούς γύπες της τούρμας των Ερυθρών, είχε διέλθει τον εναέριο χώρο της Οινόης και ήδη  ίπτατο στον αντίστοιχο χώρο της Μάνδρας με κατεύθυνση την πόλη αυτής. Ο εν λόγω σχηματισμός, οδηγούμενος από ειδικά εκπαιδευμένο και έμπειρο ταχυδρομικό κοράκι, μετέφερε έναν παραγεμισμένο με άγνωστο υλικό ασκό από δέρμα οικόσιτης ασιατικής δικάμπουρης καμήλας, που ήταν δεμένος στα φολιδωτά πόδια των αποκρουστικών αυτών πτηνών,  με σχοινιά από ίνες χαμερπούς φτελιάς. Οι εκπαιδευτές των ιπτάμενων αυτών μεταφορέων, είχαν προγραμματίσει τα αρπαχτικά αυτά  να εγκαταλείψουν τον άγνωστο φόρτο τους, φθάνοντας στο ύψος του διοικητήρίου της Μάνδρας και ενώ θα υπερίπταντο αυτού.

Την ίδια ώρα, εντός του διοικητηρίου και συγκεκριμένα εντός του γραφείου αυτού, βρισκόταν ήδη ο Θεματάρχης. Ο Ευστάθιος αν και ανήσυχος από τις τελευταίες δραματικές εξελίξεις, ουδόλως είχε απωλέσει την βουλιμία του, δεδομένου ότι απολάμβανε ένα λιτό και απέριττο πρωινό με τζόλια, συκωτάκια ποταμίσιων ψαριών, ζωμό από χελωνοκέφαλα και ακροδάκτυλα άπαχων μυρμηγκοφάγων Βίλιζας. Ηταν τόση η βουλιμία του άρχοντα αυτού, που η απόλαυση του πλούσιου σε βιταμίνες και γευστικότατου αυτού πρωινού του, του προκαλούσε την εκπομπή διαφόρων ακατάληπτων ήχων του τύπου: «Νιαμ……νιαμ…..νιαμ…..σλουρπ…..σλουρπ…», έκανε ο Ευστάθιιος, ο οποίος παράλληλα μονολογούσε . ­­– Τέλειο…..τέλειο…..

 Την ορεκτική διαθεση του Ευσταθίου, η οποία σημειωτέον είχε φθάσει επίπεδα ψυχογενούς βουλιμίας με έντονα τα στοιχεία της αδηφαγικής διαταραχής, διατάραξε, ένας φοβερός κρότος, που ακούσθηκε από την κεραμιδωτή οροφή του διοικητηρίου.

-         Τι συμβαίνει πάλι μωρέ………..Σωτηρία…..Σωτηρία, τι συμβαίνει πάλί….πήγαινε σε παρακαλώ να δεις…… είπε ο μπουκωμένος, πλην όμως λίαν πλέον ανήσυχος άρχοντας απευθυνόμενος στην Σωτηρία των Αργυρών, που εκείνη τη στιγμή εργαζόταν πυρετωδώς στο διπλανό γραφείο της, καταρτίζοντας ένα νέο κατάλογο με εξοντωτικούς φόρους και δρακόντεια τέλη σε βάρος της ανεπιθύμητης τούρμας των Ερυθρών.

Ακολούθησε μία δεκάλεπτη σιωπή και μετά ακούσθηκαν κτυπήματα στην θύρα του γραφείου του ανυποψίαστου Θεματάρχη. – Περάστε ….περάστε……περάστε επιτέλους …..θέλω να ενημερωθώ για το τι επιτέλους έγινε στην ταράτσα…..αιντε περάστε θέλω… είπε ο Ευστάθιος.

Αμέσως μετά στο γραφείο εισήλθε η, αόκνως εργαζόμενη, Σωτηρία σε κατάσταση ταραχής, ψελλίζοντας ξέπνοα ακατάληπτες, ως προς το περιεχόμενό τους, φράσεις : ­- Δέσποτα ……ο κρότος στην ταράτσα …………..οι γύπες………μέσα στον ασκό ……

-Τι λές μωρέ;………ποιος γύπας και ποιο ασκί; ……………θα με τρελάνετε κι εσείς σήμερα……τι λες;.

Την αγανακτισμένη απόκριση του Ευσταθίου, διέκοψε η απροειδοποίητη είσοδος στο γραφείο του Μιχαήλ Σακελλαρίου, που προκάλεσε μίαν ανείπωτα δυσάρεστη έκπληξη στον Θεματάρχη. Πριν καν ρωτήσει τον Μιχαήλ, ο Ευστάθιος, τι ακριβώς είχε συμβεί, ο απεσταλμένος πήρε το λόγο. Του ανέφερε για την ατυχή τελευταία του αποστολή, την σύλληψή του, το γεγονός της διατροφικής του κακοποίησης δεδομένου ότι η τούρμα των Ερυθρών, δια του Χουάν Ραμόν Κλειτσίκα, του επέβαλε σίτιση με σπόρους κουκουναριάς και καραμελωμένες φλύδες καρπών γκόριτσας Σουσουνιεζας καθώς επίσης και για την αναγκαστική μεταφορά του στην Μάνδρα. Στο σημείο αυτό, αναφέρθηκε με ιδιαίτερες λεπτομέρειες, στον τρόπο εγκλωβισμού του εντός του μεταφορικού ασκού, στους γύπες συνοδούς – μεταφορείς καθώς επίσης και στην άφεση του ασκού  από τον εναέριο χώρο και την συνεπαγόνεμη πτώση αυτού επί της κεραμοσκεπούς στέγης του διοικητηρίου.

Ο Ευστάθιος εισέπραττε άναυδος και κεραυνοβολημένος τον τρομερό αφήγημα του Μιχαήλ, ο οποίος, μόλις ολοκλήρωσε αυτή την προφορική αναφορά του, είπε προς τον Θεματάρχη. – Επίσης, μου έδωκαν και αυτόν εδώ τον σφραγισμένο με κερί αρσενικοθήλυκης τετράχρωμης σφήκας, πάπυρο……….

Ο οδυνηρά έκπληκτος άρχοντας, αφού, με τρεμάμενα χέρια  έλαβε τον πάπυρο, αποσφράγισε αυτόν και στη συνέχεια με σπαραχτική φωνή άρχισε να διαβάζει το θλιβερό περιεχόμενό του:

- Σεβαστε άρχοντα. Κατανοούμε την ανάγκη να παρακολουθείς τις δραστηριότητες μας, προκειμένου να λαμβάνεις τα οικεία μέτρα προς διασφάλιση των συμφερόντων σου. Αυτό, που δεν κατανοούμε είναι η εμμονή σου να χρησιμοποιείς πεπαλαιωμένες μεθόδους παρακολούθησης δια των απεσταλμένων σου. Σου υπεθυμίζουμε, ότι σε πιο παλιές εποχές, όταν εσείς τρώγατε την προβατίνα μαζί με την προβιά της, εμείς ήδη χρησιμοποιούσαμε πρωθημένες μεθόδους παρακολούθησης. Εν πάση περιπτώσει, επειδή ο φέρων την παρούσα και αερομεταφερόμενος προς παράδοση απεσταλμένος σου, μας είναι συμπαθής, σου τον παραδίδουμε προς άρση κάθε ανησυχίας σχετικά με την ζωή του και την σωματική του ακεραιότητα.

Με εκτίμηση

Ο Τουμάρχης των Ερυθρών

Δημήτριος Βάλας

Υ.Γ. Οσον αφορά την Μαγδαληνή, είναι ζήτημα ωρών η σύλληψή της. Βλέπεις ήσουν τόσο απλόχερος, παραλής και κιμπάρης, που αντί να της χορξγήσεις ένα από τα μαύρα γοργά και ευέλικτα άλογα των στάβλων σου, περιορίσθηκες στον να την δώκεις ένα τρίποδο δυσκίνητο, διανοητικά καθυστερήμένο και κυρίως εύκολα εντοπίσιμο μουλάρι…….μπουχαχαχαχαχαχα.

Εξαλλος ο Ευστάθιος, άρχιζε να κρώζει: - Τιιιιιιιι; Τι λέει το θρασίμι……θα τον λιώσω ρε……….θα τον αφανίσω αυτόν και την βρωμέρη του δράκα……πόλεμος ρε ………..πόλεμος ρε …….Σωτηρία φώναξέ μου του Ευγένιο για να του υπαγορεύσω εντολή επιστράτευσης και κήρυξης πολέμου ενάντια στους βρωμόκωλους….. Φώναξε τον τώρα ……………

Η σεβαστή Σωτηρία, αν και φάνηκε να αποδέχεται άκριτα την τελευταία προσταγή του Ευσταθίου, ωστόσο φάνηκε να διστάζει για την εφαρμογή της, πράγμα, που έγινε αμέσως αντιληπτό από τον οξύνου Θεματάρχη.

-         ­Τι συμβαίνει Σωτηρία;….αρνείσαι να εκτελέσεις διαταγή; Είπε απελπισμένα ο Ευστάθιος απευθυνόμενος στην θησαυροφύλακα.

-         Ξέρεις δέσποτα……….να……………ο αρχιθαλαμηπόλος μας……… έχει ……. Ανέφερε με ανεπαρκή και ασαφή αιτιολογική απάντηση η Σωτηρία, η οποία, όμως στην συνέχεια  παίρνοντας εφόδια από το αξιοζήλευτο και ανεξάντλητο θάρρος της, χωρίς να κομπιάζει, δήλωσε:

-         Αρχοντα τούτο, που ζητάς, είναι αδύνατο. Ο Ευγένιος έχει απαχθεί από τον Κουτσολέοντα και την παρέα του και οδηγείται μάλλον στα κολαστήρια της τούρμας των Ερυθρών.

-         Τιιιιι; Τιιιιι είπες;  Αντέδρασε αμέσως ο Ευστάθιος, ο οποίος άρχισε να ουρλιάζει: - Πόλεμος ρεεεεεεεεεεε, πόλεμος τώρα …….πόλεμος τώρα με τους βρωμόκωλους.

Ηταν τόσο δυνατές οι φωνές του Ευστάθιου, που έθεσαν σε τροχιά εντονότατης ανησυχίας, την ευρισκόμενη εντός παρακείμενου γραφείου Ευαγγελία των Χωλών Δήμων. Η αναστάτωσή της, που προκλήθηκε από τους αρχοντικούς κρωγμούς, την έβγαλε από την ασφάλεια του γραφείου της και την οδήγησε στον τόπο εκπομπής τους. Μόλις μπήκε, αρχισε να ρωτά: - Τι συμβαίνει; …….τι συμβαίνει εδώ;……..θα μου πει κάποιος επιτέλους;  Η ροή όμως των έντονων, πλήν όμως, εύλογα και σπαραχτικά, διατυπωμένων αποριών της, έμελε βίαια να διακοπεί, όταν αντιλήφθηκε την εκεί παρουσία του Μιχαήλ. Μόλις τον αντίκρυσε διαπιστώνοντας την κακή του εξωτερική εμφάνιση με τα κουρελιασμένα ρούχα του, και οσφριζόμενη την μπόχα χεσμένου και άλουστου γύπα μεταφοράς, που εξέπεμπε το ταλαιπωρημένο κορμί του, λιποθύμησε και έπεσε στο φτιαγμένο από βαλσάτη δάπεδο του Θεματικού γραφείου.   

Ερυθρές 29^η Ιανουαρίου 1080

Ωρα 09:30

Ο καθεδρικός ναός της τούρμας των Ερυθρών είχε ήδη γεμίσει ασφυκτικά από τους τοπικούς άρχοντες, που με μίαν ανάμεικτη έκφραση θυμού και προσμονής για εκδίκηση στα πρόσωπά τους, ανέμεναν την εμφάνιση του μητροπολίτη Δωροθέου. Γύρωθεν του ναού πλήθος ανθρώπων της κοινωνικής τάξης των παρακατιανών, είχε κατακλύσει τον χώρο αναμένοντας την εξέλιξη και ολοκλήρωση του εκκλησιαστικού δρώμενου.

Ο Βάλας, με σχετική διαταγή, που κοινοποιήθηκε εγγράφως και προφορικώς προς όλους τους κατοίκους της τούρμας, είχε άρει την κατάσταση του κοινωνική αποκλεισμού, που είχε επιβληθεί για υγεινομικούς λόγους. Ενεργώντας υπεύθυνα  και λαμβάνοντας υπόψη την γνωμοδότηση του επιστημονικού του συμβουλίου, αποτελούμενου από τους Αθανάσιο Κοτρυβό, Δημήτριο των Μπουμιδών και Αναστάσιο Βοτανοσυλλέκτη, σύφωνα με την οποία η ασθένεια του μετεωρισμού βρισκόταν σε κατάσταση δραστικής αποδρομής, είχε θέσει τέρμα την καραντίνα.

Ο τουμάρχης, όντας αποφασισμένος να αντιμετωπίσει την επιθετικότητα του Θέματος, ήθελε να συσπειρώσει κάθε κοινωνικό στοιχείο της τούρμας του. Η τακτική αυτή του Βάλα, ήταν λίαν προσφιλής στον ίδιο και είχε κατά καιρούς αποδώσει καρπούς επιτυχίας. Ας μην λησμονούμε, ότι χάρη στην πολιτική της συσπείρωσης και των πλεον αντιφατικών και ενδεχομένως και αντίρροπων κοινωνικών δυνάμεων, οδηγήθηκε στην επιτυχή ανάδειξή του στον θρόνο της τούρμας, αφού προηγήθηκε η πρωτοφανής σε μέγεθος συντριβή των δυνάμεων της Ιωάννας της Μεγαλοπρεπούς. Ωστόσο η τακτική αυτή, είχε εύλογα επικριθεί από συγγενικά και φιλικά του πρόσωπα, ως λίαν ριψοκίνδυνη, πράγμα που ενδεχομένως να ανταποκρινόταν και στην δυναμική της απρόβλεπτης πραγματικότητας της τούρμας. Η συσπείρωση χθαμαλών ερπετοειδών καθαρμάτων με βεβαρημένο ιστορικό, τύπου Κουτσολέοντος του Μοχθηρού και Στάμωνος του Δαρυμαρέως, ναι μεν εξασφάλιζε πρόσκαιρες νίκες, πλην όμως έθετε και τις βάσεις ενός άδηλου και σκοτεινού μέλλοντος για τον ίδιο και την τούρμα, που διοικούσε.

Στα πλαίσια της τακτικής του αυτής, ο Βάλας θέλησε να συσπειρώσει και τα κοινωνικά αυτά στρώματα, των οποίων η κοινωνική  συνείδηση επηρεαζόταν και διαμορφωνόταν, όχι μόνο από την καθεστηκυία εκκλησιαστική δομή αλλά και από τους περιφερόμενους μοναχούς, όπως ο Ζωανάς ο Κρής, ο Κωνσταντίνος Μακελλάρης ή Κωτσαρίκος και ο Σωτήριος Κώνστας ο γυμνασιοδιδάσκαλος. Για το λόγο αυτόν συμφώνησε με τον μητροπολίτη να προβεί σε δημόσιο αφορισμό του Θεματάρχη Ευσταθίου.

Μόλις εμφανίσθηκε ο μητροπολίτης μπροστά από το ιερό, οι παριστάμενοι, σε κατάσταση κατανυκτικής συγκίνησης άρχισαν να ψάλλουν κάνοντας χρήση των βροντωδών ακανόνιστων ουρανομηκών φωνών τους.

«Άλαλα  τά χείλη των ασεβών, των μη, μετ΄ευλαβείας, προσκυνούντων, τήν εικόνα του άρχοντά  μας  Βάλα τήν σεπτήν»

Ψάλνοντας την, προς τον τουμάρχη υμνωδία, οι άρχοντες πλέοντας σε κατάσταση έκστασης, άρχισαν να δακρύζουν. Τα δάκρυα είχαν κατακλύσει και τα άδολα πρόσωπα των αρχοντισσών – συμβούλων της τούρμας, οι οποίες θέλοντας αφενός να καταπνίξουν τα αενάως εκπεμπόμενα από αυτές αχαλίνωτα  χαχανητά και αφετέρου να δημιουργήσουν τον ικανό και αναγκαίο για τις περιστάσεις ερεθισμό των δακρυικών τους αδένων, έκαναν χρήση φλούδας κρομμυδιού, που είχαν προμηθευτεί από τις αποθήκες του γαιοκτήμονος Σπυρίδωνος του Μπεκιάρη.

Ο Μητροπολίτης με άργες κινήσεις μετέβη στο δεσποτικό του ναού, δηλαδή στον επισκοπικό θρόνο. Χωρίς να χάνει πολύτιμο χρόνο, άρχισε με επιβλητική φωνή να ρίχνει το αφοριστικό ανάθεμα στον Ευστάθιο.

“Αφωρισμένος είη….και κατηραμένος και ασυγχώρητος και άλυτος μετά θάνατον, αι πέτραι και ο σίδηρος λυθήσονται, αυτός δε ουδαμώς, κληρονομήσειε την λέπραν του Γιεζή και την αγχόνην του Ιούδα και είη στένων και τρέμων επί Γης ως ο Κάϊν, σχισθείσα η γη καταπίοι αυτόν……η οργή του Θεού επί την κεφαλήν του και άγγελος Κυρίου καταδιώξαι αυτόν εν δίστομω μαχαίραν……………μηδείς συμφάγη αυτώ θηλυκόν προκεχωρημένης ηλικίας αμνόν ή συμπίη ή συναναστραφή……ή χαιρετίση ή μετά θάνατον ταφής αξιώση……”. 

 Στην συνέχεια και αφού ολοκληρώθηκε ο σεπτός αυτός αφορισμός, ο Βάλας, κινήθηκε και φθάνοντας στο κέντρο του ναού, έβγαλε τη πολεμική του σπάθα και την οποία έτεινε προς τον ουρανό, παραλλήλως ανακράζοντας:

«Εξω αφορεσμένε…»

Την ιδιότυπη αυτή προσταγή του Βάλα, επανέλαβαν όχι μόνο οι παριστάμενοι άρχοντες, υψώνοντας και αυτοί με την σειρά τους τα τιμημένα ξίφη τους, αλλά και οι γύρωθεν του ναού ευρισκόμενοι πολυπληθείς παρακατιανοί, που υψώνοντας απειλητικά, τσουγκράνες, κασμάδες, τσάπες, δρεπάνια, σκουπόξυλα, και πελεκητά κοφίνια, λυσσωδώς αναφωνούσαν:

«Οξω ρεεεεεεεε»

Ηταν πλέον καταφανές ότι τα σύννεφα του πολέμου επισκίαζαν με απειλητικό τρόπο, όλη την έκταση του Θέματος, θέτοντας την υπόθεση της ειρήνης σε απίστευτη δοκιμασία……………………..