ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2. ΚΡΙΣΙΜΗ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2. ΚΡΙΣΙΜΗ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ

Ερυθρές 24^η Ιανουαρίου 1080

Ώρα 19:00

Είχε πλέον για τα καλά νυχτώσει και ο Δημήτριος  Βάλας προσέγγιζε το θολωτό διοικητήριο των Ερυθρών, κραδαίνοντας στα χέρια του τα κλειδιά της κεντρικής του θύρας. Γνώριζε ότι η αποψινή συνεδρίαση του συμβουλίου της τούρμας, ήταν κρίσιμη για το μέλλον του ίδιου και του τόπου του, κάτι που από το πρωί τον βασάνιζε και έντονα τον προβλημάτιζε, αποπροσανατολίζοντάς τον από την προσωπική του καθημερινότητα. Παρά ταύτα, αν και ψυχικά φορτισμένος, εκτέλεσε ακόμη για μία φορά με παραδειγματική συνέπεια τις καθημερινές του εργασίες, μαστιγώνοντας το προσωπικό του πανδοχείου του με σκοπό της μεγιστοποίηση της παραγωγικότητάς του, παστώνοντας αρνίσια μυαλά και γλώσσες για να εξασφαλίσει την επάρκεια των προμηθειών του, προβάροντας τον καινούργιο χιτώνα του από μαλί από λαγού Καπαδοκίας και στοιχηματίζοντας στο τυχηροπωλείο του Μελετίου Γραμματικού στην νίκη του αγαπημένου του αλόγου Μπουρδαλέοντα, που έτρεχε στην αυριανή ιπποδρομία της Κωνσταντινούπολης.

Όλα τα μέλη του συμβουλίου είχαν εγκαίρως προσκληθεί για τη σημερινή συνεδρίαση και ο Βάλας γνωρίζε, και μάλιστα πολύ καλά ότι ουδείς θα απουσίαζε. Η πεποίθησή του αυτή βασιζόταν στο γεγονός ότι οι προσκλήσεις είχαν απευθυνθεί προφορικά με άγγελο τον Χουάν Ραμόν Κλειτσίκα, ο οποίος γνώριζε πολύ καλά τον τρόπο, με τον οποίο θα έπειθε τα μέλη για την αναγκαιότητα παρουσίας τους στην σημερινή συνεδρίαση.

Θέλοντας μάλιστα προκαταβολικά να ευχαριστήσει τα μέλη του συμβουλίου της τούρμας, ο Βάλας, αξιοποιώντας πλήρως το μαγειρικό ταλέντο της Λέχριας Μαρίας, είχε ετοιμάσει σωρεία εκλεκτών μεζέδων προς βρώση και τέρψη. Πράγματι, ήδη στην κυκλική αίθουσα των συνεδριάσεων και στο τραπέζι που είχε τοποθετηθεί στο κεντρικό σημείο αυτής, υπήρχαν δεκάδες πιάτα με αχνιστά έντερα γίδας, με καλοψημένες ουρές ασβών, με βραστές σπλήνες βατράχων, με καπνιστά αμελέτητα αμφιφυλόφιλων γαιδάρων, ενώ επίσης υπήρχαν και διάφορα ψαρικά όπως τηγανιτές γλώσσες σμέρνας, πτερύγια ροφών και μάτια σαλαχιού.

Αμέσως σχεδόν με την άφιξη του Βάλα στο κτίριο του διοικητηρίου και την, εντός αυτού είσοδο του, άρχισαν να καταφθάνουν και τα μέλη. Αρχικά εμφανίσθηκαν ο Στάμων ο Δαρυμαρεύς με τον Υφαντή τον διδάσκαλο, την  Βασιλική των Τιμορινιδών, την Σωτηρία την Νομομαθή και την Παρασκευή των Ρενδουμιδών, στην συνέχεια ακολούθησαν η εκ των Λουκών Κωνσταντίνα, η Ευαγγελία των Νικών και η Σοφία των Σουλτανιδών, τελευταίοι δε αφίχθησαν ο Κουτσολέων ο Μοχθηρός μετά του Γεωργίου των Πιπιτσιδών.

Με την είσοδό τους στην αίθουσα των συνεδριάσεων τα μέλη κάθισαν στα ανάκλιντρά τους απλώνοντας με ράθυμο τρόπο τα αδούλευτα, πλην όμως καλλίγραμμα, σώματά τους. Φορούσαν όλες και όλοι τους εκλεκτούς τους μανδύες από μεταξύ σε διάφορες αποχρώσεις και υποδήματα από γιαλιστερό δέρμα και η όλη τους εξωτερική εμφάνιση πρόδιδε την συλλογική τους πρόθεση να διακρίνονται από τους λοιπούς λαικούς ανθρώπους των Ερυθρών. Αλλωστε δεν είχαν καμία πρόθεση να αποκρύψουν  ότι ήταν αυτοί που κατείχαν τον συνολικό πλούτο των Ερυθρών, ως ιδιοκτήτες απέραντων εκτάσεων, κύριοι πολυτελών κτιρίων και αφέντες βιοτεχνιών. Την οκνηρή τους διάθεση, η οποία, σημειωτέον, συνοδευόταν και από αλλεπάλληλα χασμουρητά, διεκοψε η βροντώδης φωνή του Βάλα,

-         Αφέντρες και αφέντες του τόπου τούτου, σήμερα κληθήκαμε για να αποφασίσουμε ως συμβούλιο της τιμημένης μας τούρμας σχετικά με τα τέλη του νερού και αποβλήτων, που θέλει  παράνομα και αυθαίρετα να μας επιβάλει ο Θεματάρχης Ευστάθιος ο Παλιουκίων. Επί του θέματος αυτού εισηγούμαι τα εξής: Κατ΄αρχάς ως προς το νερό δεν θέλουμε να πληρώνουμε κανένα τέλος, γιατί τα νερά και οι πηγές είναι δικά μας και μόνον δικά μας. Από που και ως που ο Θεματάρχης μας καλεί να πληρώσουμε για κάτι, που ήδη μας ανήκει; Και πέρα από την απορριπτική μου εισήγηση αυτή, αντιπροτείνω περαιτέρω, όχι μόνον την μη καταβολή τελών, αλλά και την επιδότηση της διανομής του νερού με δαπάνες του ιδίου του Θεματάρχη. Επίσης ως προς τα απόβλητα: Από που αντλεί το θάρρος ο Θεματάρχης να αξιώνει τέλη, όταν εμείς προ αμνημονεύτων ετών έχουμε κατασκευάσει και χρησιμοποιούμε κανάλια διαδρομής τους και περαιτπέρω απόθεσής τους σε χωμάτινες λεκάνες. Με λίγα λόγια, ας μην αξιώνουν τίποτε από εμάς, που ξέρουμε εδώ και χρόνια που θα πηγαίνουν τα σκατά μας, αυτοί που αμήχανα προβληματίζονται  τι θα κάνουν με τις κουράδες τους.

Η τελευταία φράση του Βάλα ξεσήκωσε θύελα ενθουσιασμού στα μέλη του συμβουλίου, που αν και μπουκωμένα από τις αλλεπάλληλες καταβροχθίσεις των προαναφερόμενων εκλεκτών μεζέδων, άρχισαν να αναφωνούν «Αξιος….άξιος….άξιος» καθώς επίσης και «Σήμερα είσαι αρχηγός, αύριο θα είσαι έπαρχος»

Ηταν προφανές ότι τα μέλη του συμβουλίου, με αυτήν την πρωτοφανή, δια βοής, αποδοχή της εισήγησης του Βάλα, είχαν ομόφωνα αποφασίσει την απόρριψη της απαίτησης του Θεματάρχη για την  επιβολή τελών ύδρευσης και αποχέτευσης.

Αμέσως με την λήψη της απόφασης αυτής, τα μέλη του συμβουλίου, παρά το ότι δεν είχαν παύσει να καταβροχθίζουν ότι υπήρχε στα πιάτα, συνέχαιραν όχι μόνον τον Βάλα, αλλά και τους εαυτούς τους, επαινώντας με κολακευτικά λόγια ο ένας τον άλλον. Το κλίμα της ραθυμίας αντικαταστάθηκε από κλίμα ευφορίας και ενθουσιασμού, ενώ παράλληλα μία λαμπρή χαρά απλωνόταν στην αίθουσα των συνεδριάσεων.

Όμως την χαρμόσυνη αυτή ευφορία διέκοψαν, και μάλιστα με βάναυσο τρόπο, οι αγριοφωνάρες ενός ανθρώπου, που έχοντας καθ΄όλη τη διάρκεια της συνεδρίασης στηθεί έξω από την αίθουσα και εκμεταλλευόμενος τη ανεμπόδιστη διάδοση κάθε ήχου από τα ανοικτά της παράθυρα, είχε πληροφορηθεί τόσο το περιεχόμενο της εισήγησης του Βάλα, όσο και την εγκριτική απόφαση του συμβουλίου.

-Αθλιοι καιροσκόποι, πλουτοκράτες και εκμεταλευτές, κοινωνικά σιχάματα, ρυπαροί σκώληκες και κακομαθημένοι τυφλοπόντικές…..Τι απόφαση είναι αυτή; Αντί σήμερα να διακηρύξετε την αυτονομία της τούρμας με γνώμονα τα λαικά συμφέροντα, κάθεστε και συζητάτε τις προτάσεις του Θεματάρχη, που σαν αχόρταγο βαμπίρ πίνει το αίμα του τόπου μας…….Βρωμιάρηδες, ελεεινοί θα λογοδοτήσετε.

Δεν ήταν άλλος από τον μοναχό Κωνσταντίνο Μακελάρη, ο οποίος στεκόταν πάνω στο κάρο του φορώντας το φταγμένο από τρίχα γερόντισσας γουρούνας ράσο του και εκτόξευε προς τους παρισταμένους συμβούλους τις προαναφερόμενες υβριστικού περιεχομένου κατηγορίες.

Τα μέλη πανικοβλήθηκαν από την αδυσώπητη και κυρίως αιφνιδιαστική λεκτική επίθεση του μοναχού και κοίταζαν το ένα το άλλο αμήχανα και αποσβολωμένα. Ένα ρίγος είχε διαπεράσει όλους για τον τρόπο, που όχι μόνον καταρρακώθηκε η ευφορία και η ευθυμία τους, αλλά και που διασαλεύθηκε και η έννομη τάξη από έναν αλλόφρονα μοναχό και μάλιστα αιρετικό.

Ο Βάλας, παρά το αρχικό του ξάφνιασμα, άρχισε σχεδόν αμέσως να συνέρχεται και χωρίς να χρονοτριβεί φώναξε δυνατά:

-Χουάν Ραμόν Κλειτσίκα, Χουάν Ραμόν……Χουάν Ραμόν.

Δεν πέρασαν ούτε δύο λεπτά από την κραυγή απεύθυνσης και ερχόμενος καταφανώς από τους υπόγειους χώρους του διοικητηρίου, εμφανίσθηκε ο τρομακτικός στην όψη και παντοδύναμος στα μπράτσα, Χουάν Ραμόν Κλειτσίκας φορώντας τον λιτό και απέριττο, φτιαγμένο από μουλαροτόμαρο, χιτώνα του.

Μόλις εμφανίσθηκε στην αίθουσα ο Χουάν Ραμόν, ο οποίος είχε πλήρως αντιληφθεί τι είχε συμβεί, ο Βάλας κοιτάζοντας τον με υπηρεσιακή αυστηρότητα στα μάτια του είπε:

-Ξέρεις πολύ καλά τι θα κάνεις…..

Ο Χουάν Ραμόν κατένευσε με την γνώριμη καταφατική κίνηση της κεφαλής του και αποχώρησε, ενώ οι υβριστικές φωνές του Μακελλάρη δεν έλεγαν να κοπάσουν.

Μετά από ένα σχεδόν λεπτό εμφανίσθηκε εκ νέου ο Χουάν Ραμόν, κρατώντας στην δεξιά τερατώδη γρανιτένια παλάμη του ένα μεγάλο πήλινο δοχείο με γιαούρτι, το οποίο με περίτεχνη κίνηση αρχαίου ολυμπιονίκη δισκοβόλου εκτόξευεσε προς το μέρος του αιρετικού μοναχού. Το δοχείο με το περιεχόμενο του επέπεσε με σφοδρότητα στο λιπόσαρκο πρόσωπο του μοναχού. Μένοτας οδυνηρά έκπληκτος από την επίθετική σε βάρος του ενέργεια, ο Μακελλάρης αρχικά σώπασε και στη συνέχεια απεχώρησε μετά του κάρου του.

Ικανοποιημένος από την εξέλιξη αυτή ο Βάλας, χωρίς κανένα ίχνος ευγνωμοσύνης, δήλωσε προς τον Χουάν Ραμόν:

-Σε ευχαριστώ για την συνεργασία….Τώρα μπορείς να πηγαίνεις…

Τα μέλη ανακουφισμένα με την αποκατάσταση της έννομης τάξης, προχώρησαν και στάθηκαν προς τα παράθυρα της αίθουσας, όπου αμίλητα απολάμβαναν το οικιστικό και φυσικό περιβάλλον του τόπου τους. Την ησυχία αυτή διεκοψε μία απρόσμενη λεκτική παρατήρηση του Γεωργίου των Πιπιτσιδών:

-Μα τι είναι αυτό, που μυρίζει απ΄έξω τόσο έντονα και άσχημα.

Χωρίς να απαντήσει ο Βάλας έβγαλε έξω από το παράθυρο το κεφάλι του και ρουφώντας εντελώς αντιαισθητικά τη μύτη του ενέτεινε την οσφρητική του ικανότητα. Αμέσως μετά, με ύφος απέχθειας και αηδίας πλήρως αποτυπωμένο στο πρόσωπο του, είπε:

-Πωπω βρώμα…….πώπω τι κλανίλα είναι αυτή, που έχει κατακλύσει την ατμόσφαρα……………θα πρέπει να ενημερωθώ για την γενεσιουργό αιτία της από τους αρμόδιους…………..