ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4. ΡΑΓΔΑΙΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4. ΡΑΓΔΑΙΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ

              

Ερυθρές - Κάστρο Κατσούλας 25^η Ιανουαρίου 1080

Ώρα 10:00

 

Το υπηρεσιακό κάρο της τούρμας έφθανε, τρεκλίζοντας πάνω στον γεμάτο από αγκωνάρια χωματόδρομο, στο φοβερό κάστρο της Κατσούλας. Ο Χουάν Ραμόν Κλειτσίκας, επιδεικνύοντας δεινή οδηγική ικανότητα, είχε με ανυπέρβλητο τρόπο δαμάσει τον αφιλόξενο χωματόδρομο και είχε φέρει το μεταφορικό κάρο στον τόπο της αποστολής, που είχε ορισθεί, βιτσίζοντας αλύπητα το ατίθασο μαύρο μουλάρι, που το έσερνε. Πάνω στο κάρο και μέσα σε περίτεχνα κατασκευασμένο από ξύλο μεγαριτικης ελιάς κλουβί, είχε τεθεί ο Κωνσταντίνος ο Αιγόμορφος περιτυλιγμένος με το ινδικό ελφαντοτόμαρο. Δίπλα από αυτόν, άγρυπνοι φρουροί της τούρμας, ο Στάμων ο Δαρυμαρεύς και ο Γεώργιος των Πιπιτσιδών ασκούσαν φυλακτικά καθήκοντα συνοδεύοντας το θλιβερό περιεχόμενο του ελφαντοτόμαρου. Για λόγους προστασίας του καροδηγού, των συνοδών αλλά και των έξι κατάφρακτων ιππέων της αδυσώπητης στρατοχωροφυλακής της τούρμας, που αποτελούσαν την προστατευτική ομάδα της καραπομπής, είχε τεθεί στον άμοιρο Αιγόμορφο πλασμένο από άκαμπτο μαύρο κερί, ειδικό πορδοβούλωμα. Το εν λόγω μέσο είχε υποδειχθεί προς χρήση, από τον σοφό Αναστάσιο Βοτανοσυλλέκτη, προς αποτροπή εκλύσεως δυσωδών, και όπως είχε αποδειχθεί περαιτέρω, και μολυσματικών αερίων.

Το κάρο υποδέχθηκε με χαρακτηριστική ραθυμία ο αρχιφύλακας του κάστρου Ιωάννης Γκιοκεζών ο Αγρολάγνος, οποίος αντιλαμβανόμενος την έλευσή του, έσπευσε στην πύλη με χαρακτηριστική βραδύτητα ξαίοντας παραλλήλως μετά μανίας τα αχαμνά του.

-Τι έχουμε εδώ; Ρώτησε τόσο τον οδηγό του κάρου όσο και ακάματους συνοδούς του.

-Ασε τα λόγια και έλα να παραλάβεις τον κρατούμενο για να τον βάλεις στο τρίτο υπόγειο μακρυά από τα υπόλοιπα ρεμάλια που απρόθυμα φυλάσσεις,  άθλιε δεσμοφύλακα, είπε με αυστηρό ύφος ο Στάμων.

Αμέσως και με  κοφτές αποτελεσματικές κινήσεις οι συνοδοί και ο οδηγός άρχισαν να ξετυλίγουν το ελεφαντοτόμαρο αποκαλύπτωντας το καταπονημένο περιεχόμενό του.

Ο αρχιφύλακας Ιωάννης, αμέσως μετά την αποκάλυψη σε κατάσταση εκπεφρασμένης αηδίας ξέσπασε – πωπω τι βρώμα είναι αυτή, πωπω θα ζέχνει όλο το κάστρο, θα μου κάμει παράπονα η Ιωάννα η Μεγαλοπρεπής, θα ……………….

Δεν πρόλαβε να ολοκληρώσει τις έμπλεες παραπόνων φράσεις του ο Ιωάννης, όταν ένας υπόκωφος, πλην όμως οξύς συριγμός, ακούσθηκε. Στη συνέχεια ένα μακρύ βέλος καρφώθηκε στον τριχωτό θώρακα του ασθενούς Αιγόμορφου, ο οποίος στην συνέχεια κατέπεσε στο λιθόστρωτο της πύλης.

Οι συνοδοί, ο οδηγός, ο αρχιφύλακας και οι στρατοχωροφύλακες, έμειναν άναυδοι τόσο από το γεγονός της θανατηφόρας επίπτωσης του βέλους, όσο και από την, μετά αναλόγου  γδούπου, πτώση του Αιγόμορφου επί του εδάφους.

Μόλις συνήλθαν από το ξάφνιασμα, που τους είχε καταλάβει αντελήφθησαν την παρουσία ενός έφιππου τοξότη ντυμένου με ολόσωμη μαύρη ένδυση και αποκρυπτική κουκούλα, ο οποίος απομακρυνόταν με ιλιγγιώδη ταχύτητα από τον παρακείμενο λόφο, που αποτελούσε και το σημείο εκτόξευσης του δολοφονικού βέλους.

Το αρχικό αιφνιδιασμό των παρισταμένων, διαδέχθηκε μία πρόσκαιρη αμηχανία, η οποία καταλύθηκε αρχικά με ενέργειες διαπίστωσης της κατάστασης του Αιγόμορφου, σύμφωνα με  τις οποίες αυτός είχε διαβεί τόσο απρόσμενα και άδοξα στον άλλο κόσμο.

Στην συνέχεια επικράτησε πανικός, ο οποίος έληξε με μία συνετή προτροπή του Στάμωνος – Αφήστε τις φωνές και τις αλλοφροσύνες και να ειδοποιήσουμε τον Βάλα και το επιτελείο του, τα πράγματα παίρνουν απρόοπτη τροπή…………

Ερυθρές – Κεντρική Πλατεία 25^η Ιανουαρίου 1080

Ώρα 10:45

Η κεντρική πλατεία της κωμόπολης, ήδη από το γλυκοχάραμα  έσφυζε από ζωή. Πλήθος υπηκόων είχαν κατακλύσει τους υπαίθριους χώρους των παρακείμενων πανδοχείων. Οι εξωτερικοί χώροι των πανδοχείων του Ευαγγέλου του Μυός, της Αννης των Μπεθανών και του Εκ Σωτηρίων Νικολάου, ήταν ασφυκτικά γεμάτοι από ανθρώπους, που απολάμβαναν την σημερινή, πρωτοφανή για τα χειμερινά δεδομένα, καλοκαιρία, καταπίνοντας τεράστιες ποσότητες ζύθου, μελιγάλακτος και υδρομελιού και καταβροχθίζοντας άπειρους εκλεκτούς μεζέδες κυρίως από έντερα αλόγων, ψαροκέφαλα, πατούσες ασβών, δάκτυλα χοίρων και αυτιά γίδας. Πολλοί από αυτούς, δεν έχαναν την ευκαιρία να προβούν σε προμήθειες προς κάλυψη διαφόρων οικιακών τους αναγκών, αγοράζοντας χορταρικά από τον περιφερόμενο Ιλλυριό καρούχο αγροτέμπορο, τετράγωνες κουλούρες εύγεστου άρτου από το παρακείμενο αρτοσκευασήριο των Μαργετιδών, οξύγαλα από το ευπρεπές στην όψη κατάστημα του άρχοντος Παγωνίου, καθώς επίσης και περγαμηνές, μεβράνες και παπύρους από την Ρενδουμία Νόταν.

Την ευφορία αυτή των τοιουτοτρόπως ευφραινόμενων υπηκόων, διέκοψαν οι άναρθρες κραυγές, που εκτοξεύονταν μεταξύ του Ευαγγέλου του Μυός και ενός παραπονούμενου υπηκόου – πελάτου του. Ο πελάτης διαμαρτυρόταν εντόνως για την εκ μέρους του πανδοχείου, συνεχή και πολλάκις επαναλαμβανόμενη,  παράθεση ζύθου μετά βακαλάου, άνευ τινός ετέρας εναλλακτικής προσφοράς. Στις εν λόγω διαμαρτυρίες αντέδρασε, κατ΄αρχάς λεκτικώς ο Ευάγγελος, δηλώνοντας προς τον πελάτη, ότι αν δεν αρέσκεται στον προσφερόμενο μεζέ να πράξει ανομολόγητες σε βάρος του ακόλαστες γενετήσιες πράξεις. Ακολούθησε σωματική συμπλοκή. Ο πελάτης ορμώντας προς τον Ευάγγελο, εφάρμοσε μία άφθαστη λαβή της κεφαλής του ακινητοποιώντας αρχικά τον έξαλλο πανδοχέα. Ακολούθως ο Ευάγγελος, αφού συγκροτήθηκε σωματικά και ψυχικά, κάνοντας χρήση της παλάμης του, έπιασε την γεμάτη από πράσινη παχύρευστη βλέννα μπιμπικιασμένη μύτη του πελάτη δημιουργώντας δυσεπίλυτα προβλήματα στην αναπνοή του. Η τρομερή πάλη συνεχίσθηκε έως ότου βροντώδη ποδοβολητά αλόγου ακούσθηκαν  στο λιθόστρωτο της πλατείας. Η παρουσία ενός έφιππου μαυροφορομένου ιππέα, που κάλυπτε την κεφαλή του με επίσης μαύρη κουκούλα, έδωσε τέλος όχι μόνον στην προναφερόμενη λυσσαλέα πάλη, αλλά και στον συνολικό βόμβο, που παραγόταν από το σύνολο των εκεί παρευρισκομένων ευφραινομένων πελατών.

Ο ιππέας χωρίς να χρονοτριβεί απευθυνόμενος στον αλαφιασμένο Ευάγγελο, ερώτησε αυτόν.

- Που βρίσκεται το τυχηροπωλείον του Μελετίου Γραμματικού;

- Εκεί αρχοντα . Εδειξε με τεχνητή προθυμία ο Ευάγγελος, ο οποίος μάλιστα  αφού διαπίστωσε, ότι ο τυχηροπώλης στεκόταν αμέριμνος στην πύλη του σκοτεινού καταστήματός του, θέλησε να φανεί πλέον προσδιοριστικός, είπε ……….. και αυτός εκεί ο ιδιοκτήτης του….

Ο ιππέας μποστά στα έκθαμβα μάτια των υπηκόων, που ήδη αντιμετώπιζαν την εισβολή του καταπωμένου από αυτούς  οινοπνεύματος στον μετωπιαίο λοβό τους, έβγαλε από το σακίδιο του ένα τόξο από ξύλο άγουρης ακακίας καθώς και ένα μαύρο βέλος με αγνώστου προλεύσεως μεταλική αιχμή. Στην συνέχεια τέντωσε το τόξο του, θέτοντας επ΄αυτού το βέλος, σημάδεψε τον ανυποψίαστο Μελέτιο και εξαπέλυσε αυτό κατ΄αυτού. Το βέλος επεπέσε με ορμή την περιοχή της άδολης καρδιάς του Μελετίου, ο οποίος στην συνέχεια κατέπεσε άδοξα νεκρός.

Ο ιππέας στην συνέχεια απομακρύνθηκε με ταχύτητα προς την έξοδο της κωμόπολης, καταλείποντας τους παρισταμένους αποσβολωμένους υπηκόους σε κατάστασης αλλοφροσύνης, πανικού και έντονης ψυχικής ταραχής.              

                  

Ερυθρες – Βεργουτιάνι 25^η Ιανουαρίου 1080

Ώρα 11:15

Τα χαχανητά των αρχοντισσών ήταν τόσο έντονα και διαρκή, που κατέκλυζαν όχι μόνο τον χώρο της πολυτελούς κατοικίας, όπου εφιλοξενούντο, αλλά θα έλεγε κανείς και την κάτωθι υφιστάμενη  κωμόπολη και τον εύφορο κάμπο αυτής. Η Σοφία των Σουλτανιδών είχε προσκαλέσει στην, αποτελούμενη, από πενήντα επτά δωμάτια, τρείς σάλες και οκτώ κουζίνες, ευρισκόμενη στο Βεργουτιάνι, έπαυλή της, τις κυρίες του συμβουλίου της τούρμας προκειμένου να απολαύσουν ένα πρωινό εκλεκτό ρόφημα πρασκευασμένο από γιδόχορτο Βιθυνίας, πρώτης ποιότητος. Ηταν εκεί η  Βασιλική των Τιμορινιδών, η Σωτηρία η  Νομομαθής, η Παρασκευή των Ρενδουμιδών, η Ευαγγελία των Νικών καθώς επίσης και η εκ των Λουκών Κωνσταντίνα.

Σε κάποια στιγμή, που τα χαχανητά για άγνωστους λόγους διακόπηκαν, η εκ των Νικών Ευαγγελία, απευθυνόμενη προς την οικοδέσποινα ερώτησε αυτήν. -Αλήθεια αγαπητή Σοφία πως τα καταφέρνεις και φέρνεις βόλτα ένα τόσο μεγάλο σπίτι, με τόσες τεράστιες απαιτήσεις;

Η Σοφία, παίρνοντας το γνωστό ύφος της αδιάκριτης αυταρέσκειας, που χαρακτήριζε έντονα τις τοπικές αρχόντισσες, απάντησε. –Μα έχω τις δουλάρες μου αγαπητή. Εχω εκατό από δαύτες, άλλες από την Αβυσσυνία, άλλες από την Γοτθική, άλλες από την Γαλατία και άλλες πολλές από όλο τον κόσμο. Το κυριότερο όμως με δαύτες δεν είναι η ποσότητά τους, αλλά η ποιότητά τους. Με ένα χαρακτηριστικό κτύπημα του μαστιγίου, εκτελούν πρόθυμα και κυρίως άκριτα κάθε εντολή μου. Να δες. Αμέσως έπιασε το, κατασκευασμένο από δέρμα διετούς σκαντζόχοιρου Καπαρελίου, μαστίγιο και αφού, με χορευτική χάρη το λίκνισε στο αέρα το έριξε με δύναμη ταύρου στο πάτωμα. Αμέσως από τα υπόγεια της απέραντης έπαυλης προέβαλαν τουλάχιστον δέκα δούλες, ξυπόλητες και με λινά μακρυά φορέματα, οι οποίες αφού άλλαξαν τις ήδη χρησιμοποιημένες κούπες με καθαρές, γέμισαν με απίστευτη ταχύητα τις τελευταίες με το αγαπημένο ρόφημα των προσκεκλημένων. Με την ολοκλήρωση των ενεργειών αυτών οι φιλοξενούμενες ξέσπασαν και πάλι σε ηχηρά χαχανητά, ενώ όλες μαζί, διαδοχικώς, επήνεσαν την οικοδέσποινα. –Μπράβο Σοφία…..είσαι άξια…….άξια.

Η, από την φύση και την έξη της καχύποπτη Ευαγγελία των Νίκων, κατά την διάρκεια των επαίνων, αντελήφθη με την άκρη του γλαρού αριστερού ματιού της, την παρουσία ενός αγνώστου προελεύσεως ατόμου, που προσέγγιζε το τοπικό πηγάδι με άγνωστο σκοπό.

Η Ευαγγελία απυεθυνόμενη προς την Σοφία και δείχνοντας προς το πηγάδι, ερώτησε αυτήν. – Ποιος είναι αυτός στο πηγάδι; Η Σοφία αντικρύζοντας το συγκεκριμένο άτομο, που της υπέδειξε η Ευαγγελία, δήλωσε . – Δεν τον γνωρίζω.

Αμέσως οι αρχόντισσες, αφού κοίταξαν με το γελαδίσιο βλέμμα της εύλογης απορίας, η μία την άλλη, σηκώθηκαν από τις θέσεις τους και ανασηκώνοντας τα πολυτελή μεταξένια φορέμετά τους, όρμηξαν προς την κατεύθυνση του πηγαδιού φωνάζοντας όλες μαζί. – Στάσου…..ποιός είσαι……γιατί πας στο πηγάδι της τούρμας χωρίς άδεια ……..Στάσου.

Μέχρι, όμως να φθάσουν οι αρχόντισσες στο τόπο του πηγαδιού, ο άγνωστος το είχε βάλει στα πόδια και είχε εξαφανισθεί στο δάσος. Στην προσπάθειά του να απομακρυνθεί το ταχύτερα δυνατόν ο άγνωστος, αρχικά παραπάτησε αφήνοντας κοντά στο πηγάδι το τσαρούχι από γουρουνοτόμαρο, που φορούσε στο δεξί του πόδι και ένα βενετσιάνικου τύπου φιαλίδιο………………